Werken aan Duurzame Inzetbaarheid is een faciliteit, geen verplichting!

Vorige week een goed gesprek over hoe we kunnen communiceren over het programma rond Duurzame Inzetbaarheid, zodat het voor medewerkers inspirerend wordt om er gebruik van te maken. Het begrip werkt natuurlijk niet echt mee. Ik heb een helder beeld bij het begrip Duurzame Inzetbaarheid; volgens mij gaat het over niks meer en minder dan met plezier, energie en vertrouwen je werkzame toekomst tot aan je pensioen tegemoet zien. Maar ik begrijp dat veel mensen weinig beeld en geluid hebben bij het thema Duurzame Inzetbaarheid en niet het gevoel hebben dat ze er iets mee moeten, of er zelf invloed op kunnen hebben.

Veel programma’s  rondom duurzame inzetbaarheid en vitaliteit zijn erop gericht om mensen stil te laten staan en bewust te laten worden wat er al goed gaat en welke acties iemand nog kan verrichten om je voor te bereiden op de eigen werkzame toekomst. Dit gaat veel verder dan lekker je functie uit kunnen oefenen. Vaak gaat het over zaken als hoe gaat het met je gezondheid en je energie, ben je nog gemotiveerd en voel je je betrokken bij het werk, heb je de vaardigheden en kennis die nodig zijn om je werk te kunnen doen. Steeds vaker gaat het over een goede werk/privé balans… hoe hou ik alle ballen in de lucht. Als je ontdekt dat er op een of meer terreinen winst te behalen is, dan is het zaak te kijken welke interventie, opleiding of wat dan ook gaat helpen om stappen te zetten die nodig zijn.

boef

Als voorbereiding van het gesprek was er een analyse gemaakt per functiegroep, wat zou mogelijke kritiek vanuit die functiegroep kunnen zijn om geen gebruik te maken van het programma wat de organisatie aanbiedt om te investeren in de eigen Duurzame Inzetbaarheid. Om vervolgens te bepalen welke repliek de kritiek zou kunnen ontkrachten. Ik merkte tijdens het gesprek dat het ook wat deed met mijn eigen energie… die nam niet toe. Ik snap dat mensen kritiek kunnen hebben en hier heeft een ieder ook recht op. Het goede van het in kaart brengen van de mogelijke kritiek die medewerkers kunnen hebben op de positieve prikkel om actie te gaan verrichten, was ook dat de volgende gedachte bij mij boven kwam borrelen; “Werken aan Duurzame Inzetbaarheid is een faciliteit, geen verplichting!” Ik wil mensen inspireren, maar voel niet de behoefte om mensen te overtuigen. Ik ben tenslotte zelf ook verantwoordelijk voor mijn eigen energiebalans.

In alle eerlijkheid, ik kijk gekleurd naar het thema Duurzame Inzetbaarheid. Een groot deel van mijn werk gaat erover, dus ik heb er ook belang bij dat er iets gebeurt op dit terrein in organisaties. Ik zie ook het spanningsveld tussen werkgevers en werknemers, wie heeft welke verantwoordelijkheid en wat zijn over en weer realistische verwachtingen. Los van mijn eigen kleuring en belang, is in de basis mijn gedachte wel dat een goede organisatie haar medewerkers optimaal faciliteert om te kunnen werken aan Duurzame Inzetbaarheid en dat medewerkers het niet als een verplichting moeten voelen maar dankbaar moet zijn voor de faciliteiten die zij krijgen aangeboden. Ik begrijp ook dat de mens van nature niet het dak gaat repareren als de zon schijnt. Helaas zie ik in de praktijk vaak dat mensen pas actie gaan ondernemen om hun Duurzame Inzetbaarheid te versterken als ze in het hier en nu pijn ondervinden van feit dat ze in het verleden iets niet hebben gedaan. Dus mijn advies zal ook altijd zijn; maak gebruik van de faciliteiten die jouw organisatie biedt, voor je het weet raak je achterop en is het niet meer vrijblijvend en wordt het een verplichte activiteit… en dat kost meer pijn, frustratie en energie dan af en toe even stil staan en op voorhand wat kleine stappen zetten in de goede richting.

Het proces waar het gesprek van afgelopen vrijdag onderdeel van is, is nog niet af. Wij gaan verder met onze hersens te laten kraken hoe we op een leuke en inspirerende manier gaan communiceren met de medewerkers rondom het thema Duurzame Inzetbaarheid, zodat ze geïnspireerd raken en gebruik gaan maken van het programma. Als jij wilt weten hoe we dit uiteindelijk aan gaan pakken, schroom dan niet om contact met mij op te nemen! Ik deel graag mijn kennis en ervaring hoe je Duurzame Inzetbaarheid op een inspirerende manier op de agenda krijgt zodat medewerkers hun verantwoordelijkheid nemen en hiermee aan de slag gaan.

Robbert Huser